استاد بزرگوار ما رهبر عظيم‌الشأن انقلاب ( دام ظله ) روايتى را نقل مىكردند كه : پيامبر كرم فرمودند : پروردگار عالم 1 % رحمتش را در بين موجودات تقسمى كرده است ، آن تلطف پدر و مادر به فرزند و آن رأفت فرزند به پدر و مادر ، آن همه عاطفه‌ها ، عشقها و دوستىها از آن 1 % رحمت پيدا شده است و 99 % از رحمتش را براى خودش گذاشته و آن را هم براى روز قيامت . « 1 » در روايت ديگر مىخوانيم : پروردگار عالم از پدر و مار مهربانتر است « 2 » . البته اين من باب مثال است و گرنه بالاترين رأفت ، رأفت علت به معلول و خالق به مخلوق است . قانون را بايد كسى وضع كند كه صد و چهارده مرتبه در قرآنش مىفرمايد : « بسم الله الرحمن الرحيم » ولى اگر دلسوز براى جامعه نباشد ، افراط و تفريط پيش مىآيد ، شما وقتى كه دلسوز من نباشيد در قانونى كه براى من وضع مىكنيد به فكر منافع خودتان هستيد نه در اين انديشه كه آيا اين برنامه بر من تحميل است يا نه . اگر رئوف نباشيد از من دوازده ساعت كار مىخواهيد ، بىتوجه به اين اين مدت كار در توان من هست يا نيست . اما اگر نسبت به من رئوف باشيد به اندازهء قدرت و استعداد من برايم قانون مىآوريد . اوامر و دستورات شما به گونه‌اى است كه صددرصد به مصلحت من است و در مواردى مرا نهى مىكنيد كه صددرصد برايم مفسده داشته باشد . لذا اوامر و نواهى تابع مصالح و مفاسد من مىشود ، چون قانونگذار من ، رئوف

--> ( 1 ) - عَنْ النَّبى ( ص ) : انَّ الله تَعالى خَلَقَ مِأَة رَحْمَة يوْمَ خَلَقَ السَّمواتِ والارضِ كُلُّ رشحمَة مِنْها طِباقٌ ما بَينَ السَّماءِ وَ الارْضِ ، فَهبَطَ رَحْمة مِنها الِ الارْضِ فيها تراحُمَ الخَلْقِ و بِها تَعطفُ الوالِدَة عْى وَلدِها ، و بِها تَشْرِبُ الطَّيرُ و الوُحُوُشُ مِنَ السماءِ ، و بِها تَعيشُ الخَلايقُ ( كنزل العمال - خ 10464 ) . پيامبر اكرم فرمودند : وقتى كه خداى تعالى آسمانها و زمين را خلق فرمود صد رحمت خلق كرد كه همهء آنها را در بين آسمان و زمين قرار داد . يك رحمت از آن صد را به سوى زمين پائين آورد كه از اوست رحم كردن مردم به يكديگر و به خاطر آن است عطوفت مادرى به فرزندش و نوشيدن پرندگان و و درندگان و بخاطر همان است زندگى خلايق . . . ( 2 ) - فِى الدُّعا عَنْ عَلى بن الحُسَين ( ع ) : يا مَنْ هُوَ ابَرُّبى من الوالِدِ الشّفيقِ انْتَ مَوْضِعُ انسى فِى الخَلْوَة اذا اوْحِشنِى المَلكانْ ( بحارالانوار علامة مجلسى ج 94 ، ص 157 ) . اى كسى كه بر من از پدر مهربان بهترى در خلوت وقتى فكر تنهايى مرا به وحشت مىاندازد ، تو محل انس منى .